متن جلسه
متن جلسه عمداً سند نیست — فقط از راه خودِ جلسه خوانده می‌شود.
متن، سند نیست
وقتی همهٔ قطعه‌ها رونویسی شدند و جلسه پایان‌یافته باشد، یک متن یکپارچه ساخته می‌شود که به همان جلسه وصل است — اما وارد مخزن اسناد نمی‌شود.
یعنی در فهرست اسناد نمی‌آید، در جست‌وجوی سراسری ظاهر نمی‌شود، و دستیارِ عمومی از آن جواب نمی‌دهد. این یک محدودیت موقت نیست؛ تصمیم است: حرفِ کلمه‌به‌کلمهٔ یک اتاق نباید از راهی جز خودِ آن اتاق خوانده شود.
راه خواندنش صفحهٔ خود جلسه است. در گفت‌وگوی همان جلسه می‌شود از متن پرسید و پاسخ با ارجاع به همان بخش‌هایی می‌آید که از آن‌ها ساخته شده.
کیفیت رونویسی فارسی
رونویسی برای فارسی ساخته شده، نه ترجمه‌شده از یک مدل انگلیسی. متن با نام‌ها و اصطلاحات همان جلسه بهتر می‌شود.
نام‌ها از خود جلسه می‌آیند: شرکت‌کننده‌ها، افرادِ سازمانِ لنگر، و پروندهٔ لنگر و سرویسش. کل دفترچهٔ مخاطبین وارد نمی‌شود — یک فهرست بزرگ، دقت را بالا نمی‌برد و هزینه را بالا می‌برد.
اگر مدل گیر کند و یک عبارت را پشت‌سرهم تکرار کند، آن تکرار جمع می‌شود و متن با یک بار تکرار نوشته می‌شود.
متن یک بار ساخته می‌شود
ساخت متن فقط وقتی اتفاق می‌افتد که جلسه پایان یافته باشد، همهٔ قطعه‌ها موفق باشند، و متنی از قبل وجود نداشته باشد.
اجرای دوباره‌اش هیچ کاری نمی‌کند؛ متن دوم ساخته نمی‌شود.
هنوز گیر کرده‌اید؟
اگر پاسخ‌تان اینجا نبود، بنویسید. یک صندوق واقعی است که پاسخ داده می‌شود.