نقشها و دسترسیها
سه نقش داخل فضای کاری، و یک محور کاملاً جدا برای فروشنده.
قاعدهٔ کلی: خواندن باز، نوشتن محدود
پیشفرض محصول این است که همهچیز درون فضای کاری خواندنی باشد — فیدها، پروندهها، اسناد، کاتالوگ. سازمانی که اطلاعاتش را از خودش پنهان میکند، همان سازمانی است که حافظه ندارد.
چیزی که محدود میشود نوشتن است، و آن هم به دو شکل: بعضی نوشتنها عضویت در تیم آن پرونده میخواهند، و بعضی نقش مدیر فضای کاری.
دو استثنا از قاعدهٔ «خواندن باز» هست و هر دو عمدیاند: جلسهها و اسناد محدودشده.
چه کسی چه کاری میکند
| عضو | مدیر فضای کاری | مالک | |
|---|---|---|---|
| خواندن فید، پرونده و سند | |||
| نوشتن روی پروندهٔ خودش | |||
| بازبینی سند | |||
| ویرایش کاتالوگ و برچسب مراحل | |||
| دعوت و مدیریت کاربران | |||
| دیدن صفحهٔ تنظیمات | |||
| کنترل اختیار دستیار | |||
| تغییر نقش دیگران | |||
| واگذاری مالکیت |
مالک فضای کاری، کارمند ما نیست
یک محور کاملاً جدا هم وجود دارد: پرسنل پلتفرم، یعنی تیم پشتیبانی که نصب را اداره میکند.
این دو هرگز یکی نمیشوند: مالک فضای کاری هیچ دسترسیای به فضاهای کاری دیگر ندارد، و پرسنل پلتفرم بدون عضویت هیچ محتوایی از فضای کاری شما نمیبیند.
چرا دکمهها گاهی نیستند
رابط کاربری خودش تصمیم نمیگیرد چه چیزی را نشان بدهد؛ از سرور میپرسد که این کاربر روی این رکورد چه کاری میتواند بکند و بر همان اساس دکمه را میگذارد یا برمیدارد.
نتیجهاش این است که هیچوقت دکمهای نمیبینید که زدنش خطا بدهد — و اگر دکمهای را نمیبینید، دلیلش دسترسی است، نه خرابی.
بعدش این را بخوانید
- فضای کاری و تیمافزودن و حذف افرادساخت مستقیم حساب، بازنشانی رمز، و اینکه خروج یک همکار چه چیزی را باقی میگذارد.
- وقتی چیزی کار نمیکنددکمهای که باید باشد نیستمعمولاً نقش، عضویت یا پلن. هیچکدام خرابی نیستند.
- امنیت و دادهچه کسی چه چیزی را میبیندخواندن باز است، مگر دو استثنا — و آن دو استثنا یک منطق مشترک دارند.
هنوز گیر کردهاید؟
اگر پاسختان اینجا نبود، بنویسید. یک صندوق واقعی است که پاسخ داده میشود.