صفحهٔ «کار»
همهٔ فیدها و همهٔ وظیفهها در یک جریان. صفحهای که صبح باز میشود.
یک صفحه بهجای هفتتا
پیش از این باید سراغ فید هر مشتری و تختهٔ وظایف جداگانه میرفتید. «کار» هر دو را در یک جریان زمانی میریزد: هر یادداشت، هر سند، هر جلسه و هر وظیفه، به ترتیب زمان.
صفحه باز که میشود، همهچیز را نشان میدهد. هیچ فیلتری از پیش انتخاب نشده، چون صفحهای که صبح خالی باز شود، صفحهای است که دیگر باز نمیشود.
این صفحه فقطخواندنی است. از اینجا چیزی نوشته نمیشود؛ نوشتن سرِ جای خودش انجام میشود، روی همان رکوردی که موضوع است.
فیلترها
نوارِ نوعها میگوید چه چیزهایی در جریان هست — یادداشت، سند، جلسه، وظیفه و بقیه. هیچکدام را انتخاب نکنید یعنی همه.
سه کلید موجودیت — سازمان، فرد، پرونده — روی هم همپوشانی دارند و این عمدی است: پروندهٔ یک سازمان واقعاً هر دو هست.
کلید «مال من» هر دو معنا را با هم میگیرد: چیزهایی که مالکشان هستید و چیزهایی که خودتان نوشتهاید. و «بدون مسئول» فقط وظیفهها را میآورد، چون فقط وظیفه است که مسئول دارد.
کنار هر کلید عددی هست که میگوید انتخابش چند نتیجه میدهد. این عددها با همان پرسوجویی حساب میشوند که خود فهرست را میسازد، پس هیچوقت وعدهای نمیدهند که فهرست نتواند تحویلش بدهد.
هر چیزی دقیقاً یک بار میآید
وظیفهای که از دل یک یادداشت ساخته شده، داخل همان یادداشت نشان داده میشود و سطر جداگانه نمیگیرد. وظیفهای که مستقیم ساخته شده، سطر خودش را دارد.
این تفاوت باعث میشود اسکرول کردن جریان، هرگز حس تکرار ندهد.
هنوز گیر کردهاید؟
اگر پاسختان اینجا نبود، بنویسید. یک صندوق واقعی است که پاسخ داده میشود.