از دستیار بپرسید
چه چیزهایی را میداند، از کجا میخواند، و چرا هر بار جستوجو میکند.
سه منبع، یک پاسخ
دستیار از سه جا میخواند: اسناد فهرستگذاریشده، فیدها و یادداشتها، و ساختار خود رکوردها — یعنی اینکه چه مشتریای چه پروندهای در چه مرحلهای دارد.
برای هر پیام، جستوجو دوباره اجرا میشود. یعنی پاسخ به دادهٔ امروز داده میشود، نه به چیزی که یک بار در ابتدای گفتوگو خوانده شده.
گفتوگوهای شما شخصیاند. همکارتان نه پرسشهای شما را میبیند و نه پاسخها را.
پرسش دربارهٔ سند، دو مرحله دارد
وقتی پرسش دربارهٔ محتوای اسناد است، دستیار اول ساختار سند را میبیند — فهرست عنوانها و صفحهها — و بعد فقط صفحههایی را که لازم دارد باز میکند.
این باعث میشود روی یک سند دویست صفحهای هم بشود پرسید، بدون اینکه کل سند هر بار خوانده شود.
اگر دستیار در نهایت هیچ صفحهای را باز نکرده باشد، پاسخش استفاده نمیشود. پاسخی که از دل سند بیرون نیامده، ارجاع ندارد و ارزش استناد ندارد.
دستیار با چشم شما میبیند
پاسخها بر پایهٔ چیزی است که خودِ شما اجازهٔ خواندنش را دارید — نه هر چیزی که در فضای کاری هست.
سند محدودشده یا جلسهای که در فهرست دسترسیاش نیستید، برای دستیار هم وجود ندارد.
بعدش این را بخوانید
هنوز گیر کردهاید؟
اگر پاسختان اینجا نبود، بنویسید. یک صندوق واقعی است که پاسخ داده میشود.